GEZOCHT: voormalig bankmedewerkers afdeling bijzonder beheer en/of zakelijke financieringen die (indien gewenst anoniem) hun ervaringen en visie met de stichting willen delen. U kunt contact met ons opnemen via het contactformulier of info@bankenboeven.nl

Rabobank Salland oorzaak ongekend dierenleed

Rabobank Salland oorzaak ongekend dierenleed
Type
zakelijk
Datum
20 jan 2015
Bank
(vestiging )
Aangever
Van honger krijsende varkens, verzopen biggen

Rabobank Salland oorzaak ongekend dierenleed

Raalte - Nog regelmatig schrikt hij midden in de nacht wakker. Dan ziet hij de onaangedane gezichten van de medewerkers van de afdeling bijzonder beheer Rabobank. Dan hoort hij het krijsen van de hongerlijdende varkens, ziet hij de beelden van in mest verzuipende biggen en het schouderophalen van de bankmannen. Dierenleed staat niet in hun regels. Mensenleed ook niet trouwens. “Wij houden ons aan de regels,” zeggen de mannen. “Wetten en Regels.”

John Wichers Schreur, 42 jaar oud, actief agrarisch ondernemer, zag zijn bedrijf, zijn droom kapot gaan. Onnodig. Dat is een zware pil. Hij voelt zich afgemaakt door de Rabobank Salland. Samen met zijn ouders, 78 en 79 jaar oud, medevennoten die op deze leeftijd ook hun huis nog kwijtraken. “Alles door een bank die zelf onder curatele staat maar wel bevoegd is een gezond boerenbedrijf te liquideren.” Aldus de boer die zich steeds afvraagt “waarom”  het allemaal moest gebeuren. Is het omdat de Rabo minder geld kan uitlenen voor de eigen balans? Waarom werden afspraken geschonden? Waarom werd hij kapot gemaakt? En erger nog, hoe is het mogelijk dat een bank zoveel dierenleed veroorzaakt en dat dit leed gebeurt onder de ogen van de NVWA, toezichthouder die moeiteloos varkens laat verhongeren, verdrinken en afmaken. “Ze krijsten van de honger, de biggen verzopen voor onze ogen maar ook voor die van de NVWA. Niemand die ingreep,” John Wichers Schreur slikt, zijn kaak verkrampt, vuisten
gebald. Even is het stil. “Ons krijgen ze niet kapot,” zegt hij dan verbeten, “niet geestelijk en niet mentaal.’

Van oudsher stammen John en zijn ouders Johan en Annie Wichers schreur uit generaties van boeren. Aanvankelijk als gemengd bedrijf, zoals toen gewoon was. In 1978 start zijn vader met zeugen. “mooie beesten, ik ben gek van varkens,” zegt John die met de dieren opgroeide. In 1990 had de jonge boer zijn diploma van de middelbare landbouwschool op zak. Een groot deel van de dag hielp hij altijd al mee op de boerderij. Vanaf dat moment werd hij ook officieel de nieuwe vennoot naast zijn vader en moeder. John had grootse plannen. Alles moest zo mooi en goed mogelijk worden gemaakt voor de varkens. In 1998 kochten ze de huidige locatie te Mariënheem met 600 vleesvarkens, een woning en 7,5 HA grond. In 2001 kregen ze vergunningen voor 750 zeugen. In 2007 breidde hij vervolgens uit door een locatie te huren bij Wageningen Universiteit Research die een proefboerderij had in Raalte. Daarmee had de familie Wichers Schreur  de grootste varkenshouderij in Salland. Vanaf dat moment wilde John niet groter, wel nog beter. Zo werd in 2009 nieuwbouw gerealiseerd van een verdiepingsstal voor 1250 zeugen. Hij haalde er de krant mee. Kijken wat er voor de varkens nodig was en anticiperen op de sterk wisselende markt. Vaak ging dat in nauw overleg met de Rabobank. Zo ook in 2011 toen John nieuwe zeugen wilde aankopen. Drie medewerkers van de Rabobank dachten mee en stemden in. Er kwamen zeugen te koop via een ander bedrijf, met de aankoop moest hij haast maken, zei zijn Rabo adviseur. Maar de koop ging niet door. Gelukkig kwam kort erna een nieuwe mogelijkheid. John kocht, maar de Rabo gaf niet meer thuis. Tegen de afspraken in werd er niet gefinancierd. Dat was het begin van het einde.

Kwam het doordat de Rabobank Salland zelf de balans wilde opschonen? John weet het niet maar moest uitwijken naar een externe financier die zich vervolgens niet aan de afspraken hield. Voor Rabobank Salland reden om Bijzonder Beheer in te zetten. Het bedrijf, dat op zich goed liep, was nu volgens de Rabobank Salland een risico.

In 2013 waren de zeugen bijna afbetaald maar waren ook de conflicten met de financier hoog opgelopen. De financier legde, naar later via advocatenwerk bleek ten onrechte, beslag op de zeugen. Binnen een week zegde de Rabobank Salland de financiering op met 3 maanden de tijd voor de V.O.F. om een andere financier te vinden.

Inmiddels was het normaal te doen gebruikelijke verhaal van Bijzonder Beheer ingetreden. Contactpersonen wisselden elkaar snel af, de Rabobank eiste extra boekhoudrapporten en het inzetten van diverse adviseurs (extra kosten in 3 jaar € 240.000,=) en extra geestelijke en werkdruk voor de vennoten. Daarnaast werden tal van voorstellen gedaan die eenzijdig door de Rabo niet werden nagekomen. Hoewel mondelinge afspraken bindend zijn schijnt dit voor banken niet te gelden. Bewijs is er wel want ondernemer Wichers Schreur was zo verstandig alle gesprekken op te nemen.
Vanaf het moment van stopzetting financiering bracht de Rabobank Salland rentes in rekening tot 14,98%. Hetgeen een uiterst discutabele handeling is omdat bij het wegvallen van contracten een logische stap is om de wettelijk geldende rente (zakelijk 8%) in te voeren of het euribor tarief plus 1,5%. En waar vennoten van een VOF direct privé aansprakelijk zijn is het ook een inbreuk op de zorgplicht. Het argument van de Rabobank Salland dat dit een zakelijke overeenkomst betreft is een wassen neus. Of  misschien een kwestie van regels. In praktijk zijn alle boeren met een VOF gewoon 100% persoonlijk en in privé aansprakelijk, soms als vennoten zelfs met alle broers en zussen.

Inmiddels gaan John en zijn ouders op zoek naar vervanging voor de Rabobank of een koper voor het bedrijf. De Rabobank Salland eist alle rapporten op die daartoe worden gemaakt. Tot 2x toe komt er een anoniem bod via de ING Bank waarbij exact volgens voorwaarden en bedragen van de bodemprijs (executiewaarde) van het bedrijf wordt geboden. Het lijkt alsof er een lek zit bij de Rabobank die alle informatie doorspeelt. Maar natuurlijk kan het een bijzonder geval van toeval zijn. Zodra er een andere bieding binnenkomt die er 2 ton boven ligt weigert de Rabobank vervolgens toestemming te geven tot verkoop?!.
Intussen houdt de Rabobank Salland alle geldstromen in beheer; geeft om uiteenlopende administratieve redenen geen geld om de mestputten leeg te zuigen en ook niet om voeding voor de dieren te kopen. Dat resulteert in zeugen die 4 dagen geen voeding krijgen, biggen die letterlijk verdrinken in de mest en in de wanhopige boeren John en vader Johan die al dit dierenleed niet aan kunnen zien maar toch de stallen in moeten om de nood te ledigen waar mogelijk.

Ook een paar dagen voor een vol geplande kijkdag houdt de Rabobank de geldstroom weer tegen. De boeren die het erf bezoeken met koopplannen zien zoveel ellende dat ze zich snel omdraaien en in hun auto’s wegstuiven.  Zelfs de brandverzekering kan niet worden betaald door tegenwerking van de bank. Ongedekte schade, want natuurlijk breekt er dan brand uit, schade € 80.000,=.
Gedurende dit hele traject is de NVWA als toezichthouder op het erf aanwezig. Slechts eenmaal heeft deze de Rabo weten over te halen geld voor voer vrij te maken. De overige tijd waren ze kennelijk niet bij machte om de ellende te keren.

Vervolgens blijkt het door John Wichers Schreur optimaal ingerichte bedrijf toch in trek. Er wordt meermalen geboden met als beste bod € 1.600.000,= en de mogelijkheid voor de vennoten om in het bedrijf te blijven werken. De Rabobank Salland weert alle biedingen. Wel wordt akkoord gegaan met een bod, alweer via ING, van ruim € 1.000.000,=. Wichers Schreur spant een kort geding aan om te protesteren. De rechtbank stelt de boer in het gelijk. Uiteindelijk kiest de Rabo voor een bod van  € 1.460.000,=, dat alweer anoniem door ING wordt uitgebracht. Het blijkt te gaan om Adriaan Straathof, één van de grootste varkenshouders in Europa en de Nederlandse eigenaar van megastallen die in Duitsland een beroepsverbod heeft gekregen vanwege de slechte omstandigheden in zijn stallen en daaruit voortvloeiend dierenleed.

“Waar ik heel veel moeite mee heb is dat de Rabobank eerst de biggen laat verzuipen in de mest en vervolgens op 9 april via een medewerker laat weten dat ze alle mest op willen halen, nu de stallen leegstaan. De Rabobank wilde de putten laten leegzuigen i.v.m. de kijkdag op 22 mei.” John is bitter. “Deze bank geeft niks om dieren en heeft totaal geen respect voor leven. Alles gaat alleen om geld. Ze wilden de boerderij leegdraaien en hebben daarom 95 zeugen gedood en 500 biggen. Later hebben ze nog eens 365 biggen afgemaakt. 700 biggen zijn verdwenen, we weten niet waarheen.”
De boer is stil, achter hem uit de keuken klinkt het geluid van spelende kinderen, zijn 4 kinderen. John weet dat hij de geluiden en beelden van de wanhopig gillende varkens van zich af moet zetten, van de verdronken hulpeloze biggen, van de onmachtige NVWA en van de onverschillige Rabo die, in naam van geld als gouden kalf, moeiteloos levende varkens ombrengt, de onderneming onder grote druk zet en zijn ouders van bijna 80 jaar alles af nemen waar ze een leven lang voor gewerkt hebben.

 "Deze verrotting moet de maatschappij uit," zegt John Wichers Schreur, "mijn kinderen verdienen een betere wereld."

In het kader van hoor en wederhoor heeft De Stichting Krediet Verdriet Rabobank Salland en de NVWA om een reactie gevraagd ten aanzien van deze publicatie.
Wordt vervolgd…

Kader cijfermatig verloop: "hoe een bedrijf wordt afgewaardeerd"

Op het bedrijf zijn er 3 taxaties geweest door een makelaar die door de Rabobank was ingeschakeld.
datum marktwaarde (€) executiewaarde (€)
02-07-2013 2.510.000 1.480.000
20-02-2014 2.110.000 1.330.000
03-04-2014 1.500.000 985.000

Opbouw vermogen/activa (€) van de VOF juli 2013:
Taxatie onroerend goed 2.510.000
Levende have 1.350.000
Varkensrechten 400.000
Roerende zaken 150.000
TOTAAL 4.410.000
Er heeft een aflossing plaatsgevonden in 5 jaar tijd van ongeveer 1 miljoen euro.  Het bedrijf was op het moment van stopzetting van de financiering, gefinancierd voor € 4.271.603,94

VERLOOP biedingen
datum omschrijving bod marktwaarde executiewaarde
02-07-2013 taxatiewaarde   2.510.000 1.480.000
24-10-2013 bieding ING voordat verkoop gestart is. Deze voldoet precies aan concept verkoopbrochure. Putten leeg, ecxl. levende have 1.700.000    
04-12-2013 bieding, Wichers Schreur kan blijven wonen en werken. Deze bieding wordt door Rabo van tafel geveegd. 1.900.000    
15-01-2014 bieding, Wichers Schreur kan blijven wonen en werken 1.350.000    
20-02-2014 nieuwe taxatie door Rabobank   2.110.000 1.330.000
03-03-2014 bieding ING, net weer iets boven executiewaarde 1.375.000    
03-04-2014 nieuwe taxatie door Rabobank   1.500.000 985.000
03-06-2014 bieding ING onderhands bod iets boven executiewaarde. Bieding ING geaccepteerd door Rabo 1.026.000    
04-08-2014 bieding ING afgewezen door rechter      
04-09-2014 partij probeert bedrijf terug te kopen middels akte van cessie. Rabo gaat niet akkoord, zij wil Wichers Schreur blijven volgen 1.260.000    
11-09-2014 bieding veiling. 
kavel 1 (huis, perceel en gebouwen)
kavel 2 (1,9 Ha, bieding door Rabo zelf ca. 80K per Ha)
gemijnd 2 kavels door ING op
 
1.300.000
150.000
1.460.000
   
17-09-2014 bieding nog vóór gunning, Wichers Schreur kan blijven wonen en werken; Rabo gaat niet akkoord 1.600.000    
18-09-2014 Rabo gaat akkoord met bod ING 1.460.000    
18-09-2014 ING blijkt te bieden voor Adriaan Straathof, de grootste varkenshouder van Europa      
         


Foto's van de zeugen en biggen voor stopzetting van de financiering door de Rabobank







Foto's van de "verarmde" dieren na stopzetting van de financiering en weigering om betalingen voor voer te fiatteren





De volgende foto's zijn gemaakt in de laatste periode, foto's zijn ingescand en daardoor (gelukkig) niet erg duidelijk 

"Toen letterlijk de boel verdronk kon de Rabobank na bericht van de NVWA
grote bedragen fiatteren voor afvoer mest en aankoop voer".