GEZOCHT: voormalig bankmedewerkers afdeling bijzonder beheer en/of zakelijke financieringen die (indien gewenst anoniem) hun ervaringen en visie met de stichting willen delen. U kunt contact met ons opnemen via het contactformulier of info@bankenboeven.nl

Follow up 2 Wichers Schreur

Follow up 2 Wichers Schreur
Type
zakelijk
Datum
26 jan 2015
Bank
(vestiging )
Aangever
Uiteraard hebben wij als stichting een mening over de inhoud van de reactie van de Rabobank (zie: http://bankenboeven.nl/boef/4707/follow-up-reactie-rabobank-salland.html) op de publicatie van het dossier Wichers Schreur (zie: http://bankenboeven.nl/boef/4705/rabobank-salland-oorzaak-ongekend-dierenleed.html). Voor de goede orde melden we daarbij dat ook deze publicatie aan de Rabobank is voorgelegd en hen gevraagd is om een inhoudelijke reactie.

Helaas is het verweer van de Rabobank wederom weinig zeggend, speelt beeldvorming de hoofdrol, wast de bank haar handen in onschuld en valt medewerkers niks te verwijten. We zullen maar zeggen het gebruikelijke verhaal, waar wij helaas zo vaak mee worden geconfronteerd. Hier schiet niemand wat mee op; immers standpunten polariseren, Rabobank denkt immer geen verantwoordelijkheid te moeten nemen en het is wachten op volgende slachtoffers. Tijd dus dat, dat gaat veranderen.

De afgelopen week hebben wij veel contact gehad met boeren, naar aanleiding van de oproep die wij hebben gedaan in  het artikel op “Boerderij.nl”. Zonder te pretenderen een volledig beeld te hebben van de situatie blijkt dat de rol van de bank gezien wordt als een katalysator van het probleem. Het wantrouwen tussen bank en boer lijkt op een voorlopig hoogtepunt te zijn aangekomen. Hier is niemand bij gebaat, problemen worden zo niet opgelost maar onder de mat geschoven, immers “wat je niet kunt zien, zal er wel niet zijn“. Gelukkig zijn er onder jullie varkensboeren ook mensen die nu wel durven te praten over hun problemen. Door te gaan praten zullen problemen zichtbaar en hopelijk uiteindelijk ook erkend worden. Dit moet leiden tot een sector-breed overleg waarin boer en bank samen komen tot een oplossing waarbij ons voorkomt dat die oplossing nog genoeg pijn gaat doen voor beide kanten…

Naast “Boerderij.nl” onderhouden wij o.a. contacten met Nieuwsuur en Eenvandaag (niet limitatief). We willen waken voor ongekwalificeerde berichtgeving van welke aard dan ook. Wij informeren op geregelde basis de journalisten en willen met eventuele uitzendingen een constructieve bijdrage leveren aan het openbaar maken en het oplossen van het probleem. Die boodschap wil Jelle Hendrickx in ieder geval nogmaals namens de stichting meegeven. We hopen dat de bank er haar voordeel mee gaat doen zodat we niet te vaak meer dit soort reacties mogen ontvangen.

Om een aantal misverstanden recht te zetten en een en ander voor de lezer in het juiste perspectief te plaatsen, willen we hierbij toch summierlijk ingaan op hetgeen de Rabobank stelt in haar reactie.

Wat is hier nu werkelijk aan de hand? De sector is zwaar (over)gefinancierd, de prijzen zijn slecht en er is overcapaciteit. Dat maakt dat er een bijzondere plicht rust op partijen om te komen tot oplossingen. Wat de branche nodig heeft zijn mensen met heel veel kennis van zaken, ook (of beter juist) aan de kant van de bank. Wild hakken, dreigen, bankrekeningen blokkeren, etc. zijn daar dus duidelijk geen voorbeeld van. Dat de bank meent juist in dit dossier wel te moeten reageren op een individuele casus zegt ons dat er echt wel wat aan de hand is. Ten laatste bij het zien van de foto’s  moet iedereen bekennen, met het schaamrood op zijn kaken, dat hier echt ontzettend veel mis is gegaan. Zij, die er niks aan konden doen, de dieren, zijn overduidelijk het slachtoffer geworden van deze strijd.  Alle ontkenningen ten spijt heeft ook de bank een aandeel in deze ellende.

Het feit dat de bank in haar reactie rept over een eenzijdig “relaas” (def.: “verslag van iets wat je hebt meegemaakt”) slaat de spijker op zijn kop. De boer heeft dus iets meegemaakt en de bank niet. Dit brengt ons weer op het punt dat de bank het contact met haar klanten is kwijtgeraakt. Wij zien dit dan ook als een opening om het contact te herstellen en hopen oprecht op een veel beter gesprek dan dat wat we met de afdeling bijzonder beheer van Rabobank Nederland mochten hebben eind 2014. Dat de bank ook een aandeel in de veroorzaakte ellende heeft, is wel zo evident dat we daar hier en nu niet veel woorden aan vuil wil maken. Het zou de bank sieren nu juist wel eens een stuk van de verantwoordelijkheid naar zich toe te trekken en lering te trekken uit de fouten die er gemaakt zijn, dit juist om herhaling te voorkomen.

De bank stelt ondermeer dat de verantwoordelijkheid voor de dieren geheel bij de ondernemer ligt. Hoe kan zij dit nu serieus stellen, wetende dat het betaaldagsysteem bij herhaling disfunctioneerde en daarom de mestputten niet werden leeggepompt, niet tijdig voer kon worden afgenomen, de verzekeringen niet meer werden betaald (met als gevolg een methaan-explosie, pand niet verzekerd), etc., etc. We kunnen deze lijst veel langer maken echter het voegt op dit moment niks toe omdat wij juist niet willen polariseren.

Het lange, zorgvuldige traject met lastige keuzes onderbouwt de bank totaal niet. Het is de volgende nietszeggende algemene uiting waar niemand iets concreet mee kan. Kijkend naar de foto’s, jaarrekeningen, de stapels met bewijzen die John Wichers Schreur de stichting heeft voorgelegd, doen anders vermoeden.  Wij staan open voor iedere concrete weerlegging. Voordat we iets met de stellingen van de Rabobank kunnen, willen we eerst concrete feiten zien waaruit de positie zou blijken. Tot op heden hebben we slechts het tegenovergestelde kunnen concluderen.

Natuurlijk werkte de ondernemer niet mee om zijn bedrijf vrijwillig te beëindigen; waarom ook? Het voorzag  in een inkomen, al zijn vermogen zat in het bedrijf en hij hield als boer van zijn vak en zijn dieren. Ondanks alle tegenwerking en problemen waar hij zich tegenovergesteld vond, maakte hij ook nog eens winst. Sterker Wichers Schreur heeft in 4 jaar tijd € 1.000.000,-- jawel, één miljoen euro afgelost op zijn leningen! Dat zijn de feiten zoals die ook blijken uit de opzegbrief van de Rabobank zelf. In het laatste jaar van zijn bedrijf heeft Wichers Schreur zelfs nog € 150.000,-- winst gemaakt. Het feit dat de NVWA het bedrijf heeft leeggedraaid kent natuurlijk een geheel andere oorzaak en dat weet de bank zelf ook. Om moverende redenen willen wij nu op deze kwestie niet reageren, desgewenst in een volgende reactie wel.

We bestrijden dat er forse verliezen zijn geleden in de jaren 2010 en 2011. Dat kan natuurlijk ook helemaal niet gelet op de € 1.000.000,-- die Wichers Schreur heeft afgelost op zijn leningen in 4 jaar tijd. Dat zijn accountant bepaalde voorzieningen heeft getroffen waaronder een herwaardering van de varkensrechten, levende have en bijvoorbeeld de voervoorraad zegt natuurlijks niks over het operationele resultaat. Uiteindelijk is de onderneming bezweken onder de enorme aflossingsdruk op de leningen, de gigantische kosten die Wichers Schreur op aandringen van de bank heeft moeten maken voor ondermeer adviseurs en de rente die uiteindelijk tot wel 14,974% bedroeg, 14,974%.... . Dat zijn de feiten, bewezen en getoond door Wichers Schreur.  

Het vermogen van Wichers Schreur was niet negatief. Zijn balans zat vol met voorzieningen en dus stille reserves. Wichers Schreur is realistisch genoeg om te begrijpen dat zijn eigen vermogen beperkt van omvang was, maar door de aflossingen wel steeds meer positief werd. De werkelijke vernietiging van het vermogen heeft pas plaatsgevonden bij de executie. De activa ad € 4.400.000,-- zijn uiteindelijk voor € 1.460.000,-- verkwanseld.

Alle verhalen over extra liquiditeit en verslechterde toekomstperspectieven ten spijt zien wij dat vooralsnog anders. In 2012 heeft de onderneming juist winst gemaakt conform de account. Het beslag van Varkenshandel Dijk is voortgekomen uit een financieringstoezegging van Rabobank die zij niet is nagekomen. Immers Wichers Schreur had een zeugenstapel aangekocht in Groesbeek die Rabobank zou financieren. Op het laatste moment ging de koop niet door. Een paar maanden later kocht Wichers Schreur een zeugenstapel in Nuland. Toen bleek Rabobank ineens niet meer te willen financieren. Ten einde raad heeft Wichers Schreur zich laten financieren door Varkenshandel  Dijk, die prompt daarop de toeslagen niet meer uitbetaalde. Uiteindelijk heeft dit geleid tot het beslag bij Wichers Schreur op zijn zeugen. De rechter heeft inmiddels gesproken en heeft de beslaglegging ongegrond verklaard.  De uitspraak over de toeslagen laat nog even op zich wachten, wij zullen u t.z.t. hierover informeren. 

De rol van de adviseur beperkte zich grotendeels tot het controleren van nota’s. Immers Rabobank wenste geen nota’s meer te betalen van voor de opzegging van de financiering. Het declaratie volume (€ 42.000,--!!) van de adviseur staat volgens Wichers Schreur in geen enkele verhouding tot het nut dat hij aan hem heeft ontleend. € 42.000,-- uit een bedrijf halen wat aan het vechten is voor zijn voortbestaan!  Graag zien wij concreet van Rabobank welk overig nut deze adviseur zou hebben gehad.

Wichers Schreur is zich op geen enkel moment bewust van een Rabobank die expliciet vraagt naar het welzijn van de dieren. Wel is Wichers Schreur meer dan bekend met vragen van Rabobank over rentebetalingen in het betaaldagsysteem zoals door de bank geïntroduceerd. Daar Wichers Schreur alle gesprekken met de bank heeft opgenomen, mails en brieven heeft bewaard, vragen wij de bank concreet wanneer zij dit zou hebben gedaan. Ons is voor zover geen moment bekend. Het aantal momenten dat Wichers Schreur zonder voer heeft gezeten zijn legio.

Bij de bieding op het bedrijf heeft Rabobank wel een heel bijzondere kijk. De Rabobank heeft aantoonbaar het bedrijf aan Adrianus Straathof gegund voor € 1.026.000,--. Wichers Schreur zelf heeft de rechter moeten overtuigen van het onrecht dat hem is aangedaan. De rechter heeft uiteindelijk het bod afgewezen vanwege de grote verschillen in de Rabobank taxaties. Uiteindelijk is de boerderij voor € 1.460.000,-- gegund aan wederom Straathof; dit terwijl Wichers Schreur middels een private partij een bod had uitgebracht op de boerderij ad € 1.600.000,--. E.e.a. is vastgelegd en blijkt uit geluidsopnamen.
Om de lengte van deze reactie te beperken willen we op een ander moment ingaan op het veilingtraject en het liquide maken van de activa. Wat we daarbij reeds nu willen opmerken is dat we het onvoorstelbaar vinden dat Straathof, nadat hij in Duitsland om redenen van het veroorzaken van ongekend dierenleed een zeer verstrekkend beroepsverbod heeft gekregen, vervolgens in Nederland, naar het schijnt, hem door Rabobank geen strobreed in de weg wordt gelegd en hij gewoon zijn gang kan gaan. Na gunning en levering van de boerderij mocht Wichers Schreur zijn eigen boerderij terugkopen van de heer Straathof maar dan voor de som van € 2.460.000,--.

In afwachting van de reactie van Rabobank; wordt vervolgd…..