GEZOCHT: voormalig bankmedewerkers afdeling bijzonder beheer en/of zakelijke financieringen die (indien gewenst anoniem) hun ervaringen en visie met de stichting willen delen. U kunt contact met ons opnemen via het contactformulier of info@bankenboeven.nl

Uit de brand, in de brand.. "Glashelder"!?

Uit de brand, in de brand.. "Glashelder"!?
Type
boeven
Datum
10 feb 2016
Bank
(vestiging )
Aangever

Uit de brand, in de brand… "Glashelder"!


De broers Ton, John en Peter hebben reeds 37 jaar een familiebedrijf met goede resultaten. Zoals het vaak ging, hadden de heren een blind vertrouwen in de Rabobank. Het was immers hun bank, lokaal, benaderbaar en de mensen die er werkten waren bekenden. Het vertrouwen in de bank groeide met de jaren, net zoals hun onderneming.
 
Ton is verantwoordelijk voor onderhoud en techniek, John is verantwoordelijk voor de administratie en Peter is de kweker. Ondanks de moeilijke tijden in de glastuinbouw hebben de heren slechts 1 jaar een verlies gedraaid, wat heet verlies, € 15.000,--. Door hun sobere levensstijl en dito privé-uitgaven hebben de heren een behoorlijk vermogen opgebouwd. Dit zou de bank ook in moeilijke tijden het vertrouwen moeten geven in de ondernemers en hun onderneming.
 
Op 14 december 2013 trof het noodlot het bedrijf. Een grote uitslaande brand legde 40% van het bedrijf in de as. De brand was zo hevig dat 5 korpsen met 12 voertuigen betrokken waren bij de blusactiviteiten. Naar later bleek was de brand ontstaan door kortsluiting in een van de belichtingslampen. Volledig ontredderd namen de broers de volgende dag de schade op.
 
De schade bestond feitelijk uit 3 componenten:
-              technische schade;
-              gewasschade;
-              teeltplanschade.
 
Technische schade
Interpolis was reeds meer dan 50 jaar de huisverzekeraar van de gebroeders. Al snel bleek dat Interpolis op een heel bijzondere manier in de wedstrijd zat. Het eerste contact met Interpolis bestond uit een bezoek van een delegatie van 5 man. Tijdens dit bezoek werd een bereddingsplan opgesteld; tenminste dit bleef voor de broers bij wat mondelinge toezeggingen. Zij werden door Interpolis als volwaardige medewerkers aan het “plan” toegevoegd. De broers wisten op dat moment nog niet dat Interpolis snode plannen had met de vergoeding. In eerste instantie was er sprake van een vergoeding van € 30,-- per uur, vervolgens bleek uit de schadestaat van Interpolis dat gerekend werd met een uurtarief van € 19,-- en uiteindelijk is slechts € 16,50 per uur uitbetaald. Let wel bijna de helft van de werkelijk gemaakte uren bleken geen onderdeel meer te vormen van de schade.
 
Rene L., naar eigen zeggen met 36 jaar ervaring in de kassenbouw, was de joviale troubleshooter van Interpolis met een substantieel budget op zak. Hij presenteerde zich als de redder in nood en zou de schade binnen no-time afwikkelen. Met veel bravoure rende hij door de rokende puinhopen links en rechts zeer hoopgevende signalen af te geven. “Een ruitje vervangen, een nieuw roetje, een likje verf en een sopje en we zijn alweer een heel eind”. De broers waren verbijsterd omdat zelfs de brandweercommandant de diagnose had gesteld dat de opstallen gesloopt moesten worden. Interpolis hanteerde dus herstel (oplappen), waarbij de experts zaten op sloop.
 
In het daarop volgende weekend begon het te regenen. Door de gebrekkige beredding is het regenwater in het nog intacte deel van de kas gelopen met alle gevolgen en schade van dien. Rene L. werd wederom door Interpolis ingevlogen. Zijn tactiek van vriendjes maken, kalmeren en bagataliseren werd wederom van stal gehaald. Dit keer was Ton het zat. Hij riep de complete delegatie van Interpolis en Rabobank bijeen. Hij gaf te kennen zeer ontevreden te zijn met de zeer knullige bereddingswerkzaamheden van Interpolis. Vanaf dat moment was Rene L. verdwenen uit het dossier. Zijn taken werden overgenomen door Paul S., Gerard B. en 2 taxateurs. Na overleg met diverse kassenbouwers en schoonmaakbedrijven was de conclusie unaniem dat slopen de enige optie was. Vervolgens verlegde de discussie zich naar het bepalen van de schade. Interpolis was zeer terughoudend, zeg maar weigerachtig, om inzage te geven in hun berekeningsmethodiek aangaande de technische schade. De broers hebben nimmer één document gezien waaruit de hoogte van de erkende schade zou blijken. Zij hebben toen zelf maar een deskundige in de arm genomen die wel gemotiveerd en onderbouwd de schade heeft vastgesteld. Deze bleek aanzienlijk hoger te liggen dan het bod waarmee Interpolis kwam. De technische schade bedroeg op basis van rapportages van de broers € 750.000,--. Het nauwelijks onderbouwde bod van Interpolis bedroeg slechts € 265.000,--. Interpolis wist in dezelfde zin te melden dat als de broers niet akkoord zouden gaan met het bod er gelijk een arbitrageprocedure opgestart zou worden. De broers voelden zich meer en meer bedreigd in hun voortbestaan. Na veel heen en weer gedoe is er uiteindelijk een bod gekomen van € 500.000,--. Onder tijdsdruk zijn Ton, John en Peter akkoord gegaan met het bod. Uiteindelijk hebben zij, gegeven de budgetaire restricties voortkomend uit de weigering van Interpolis, hun bedrijf moeten herbouwen met gebruikte materialen. Dat Interpolis haar eigen regels heeft blijkt ook uit het feit dat de broers maar snel moesten herstellen en vooral niet moesten wachten op de wettelijk verplichte bouwvergunning…..
 
Gewasschade.
Een gewasschadeverzekering dekt de directe gewasschade en de daarop volgende teeltplanschade totdat de onderneming weer zelfvoorzienend is. Dit is moeilijke materie en de verzekerde mag daarom verwachten door gekwalificeerde agrarische specialisten geadviseerd en geholpen te worden. Helaas bleek de praktijk nogal weerbarstig.
 
De gewasschadeverzekering gaat in vanaf het moment van de brand tot aan het moment dat de kas theoretisch productieklaar is. Meer concreet is de schade voor de broers ontstaan op 14 december  2013 (datum van de brand) en heeft deze voortgeduurd tot week 16 van 2014 (theoretische oplevering nieuwe kas). Dit betreft dus de verbrande planten en het daaropvolgende productieverlies.
 
De discussie met Interpolis over de omvang van de schade ging over het aantal planten dat verbrand was (in de berekening van Interpolis ontbraken 40.000 planten). Voorts bleek Interpolis niet bepaald genereus te zijn met betrekking tot de waarde van de planten. Interpolis nam als uitgangspunt het gemiddelde van de 3 voorgaande crisisjaren 2011, 2012 en 2013. Dat in 2014 de prijs ruim 35% hoger lag dan het door Interpolis gehanteerde 3 jaars gemiddelde,  is de broers niet aan te rekenen. De schade is uiteraard objectief te berekenen aan de hand van de volledig transparante en aantoonbare prijzen die op dat moment op de veiling betaald werden; immers 60% van de kas van de broers  was niet afgebrand en leverde dus gewoon door.
 
 
Teeltplanschade
Teeltplanschade ontstaat als gevolg van de tijd die verstrijkt m.b.t. de volledige teeltduur van de gewassen. In het geval van de broers bedraagt deze periode 26 weken. De 26 weken beslaan dus de periode van het opleggen (zaaien) tot de aflevering op de veiling.
 
Nu kwam Interpolis ineens met de “Turbo-Teelt". Vanachter het buro in Tilburg werd ongemotiveerd bepaald dat een varen ook wel in 15 weken kon worden opgekweekt met als gevolg 11 weken minder uitkering. Hoe absurd deze opstelling van Interpolis was, blijkt wel uit de mail van Gerard B. van 14 februari 2014. Gerard gaat er maar even vanuit dat de vermeerderaar het productieniveau van voor de brand van 12.000 planten per week in stand zou houden. Dat de Boer deze 12.000 planten niet kon verwerken door de brand (verlies 40% capaciteit) lijkt evident. Als gevolg werden dus 6.000 planten per week weggegooid. Die “paar plantjes” zouden overigens volgens Gerard B. niks kosten….  
 
Natuurlijk kon de teelt pas weer volledig beginnen na oplevering van een technisch goed werkende kas, dus na week 16 van 2014. De toon en de strekking van de mail van Gerard B (bijlage 1.) doet nog veel erger vermoeden..  wellicht daarover later meer.
 
Inmiddels was het vertrouwen in Interpolis aardig beschadigd geraakt. Interpolis had om haar moverende redenen klaarblijkelijk haast gekregen met het sluiten van het dossier. Onder druk van arbitrage en/of gerechtelijke procedures werden de gebroeders naar een “oplossing” geduwd.

Als klap op de vuurpijl wist Rabobank Peelland Zuid te Deurne, middels Jeroen v/d I en Jan van A. in de aanloop naar de schikking te melden dat Rabobank Peelland Zuid opeens geen assurantietussenpersoon wilde zijn. Voorts werden de broers dringend "geadviseerd" door Marcel K. en Leon R. vooral snel de schikking te accepteren.
 
Niek V., advocaat bij Reijnders Advocaten te Eindhoven (Reijnders; ons wel bekend uit het dossier “Rabobank Apeldoorn haalt bakzeil”) voegde het element rentabiliteit van de onderneming toe (bijlage 2.). Nu staan wij als stichting altijd open voor kritiek, maar wij gaan er dan wel vanuit dat de tegenpartij zelf ook kritisch is over haar eigen positie (bijlage 3.).
 
De afweging die de Boer moest maken was dus een verlies op de schade accepteren van minimaal € 350.000,-- of riskeren dat de verzekeringsrelatie zou worden opgezegd. Om verdere problemen te voorkomen besloten Ton, John en Peter te kiezen voor afwikkeling van de schade. Zij moesten immers verder met hun bedrijf.
 
15 werkdagen nadat de vaststellingsovereenkomst over de afwikkeling van de schade tussen partijen werd gesloten, kwam alsnog de brief binnen waarin Interpolis de verzekeringen opzegt (bijlage 4.). De ware aard van Rabobank Peelland Zuid kwam ook snel aan het voetlicht; de financiering werd namelijk opgezegd als gevolg van het ontbreken van een gewasschadeverzekering (bijlage 5.).
 
De maat was nu echt vol voor de broers. Zij kozen ervoor een kort geding aan te spannen tegen Interpolis betreffende het voortijdig opzeggen van de gewasschadeverzekering en het opzeggen van het complete bedrijven verzekeringspakket (bedrijven compact polis).
 
Voor de zitting van het kort geding heeft de Stichting contact opgenomen met Niek V. van Reijnders Advocaten (bijlage 6.). Het antwoord van Niek V. spreekt boekdelen. Klaarblijkelijk heeft Rabobank nog steeds niet begrepen dat het oplossen van problemen bij voorkeur middels het voeren van gesprekken en constructief overleg plaatsvindt (bijlage 7.). Er moest dus geprocedeerd worden, dat was immers de grote wens van Interpolis. De uitspraak in het kort geding spreekt boekdelen echter beslaat nog maar een deel van de kwestie. De rechter kiest duidelijk voor het standpunt van de broers (bijlage 8.). Helaas zijn de mogelijkheden in kortgeding beperkt. De voorbereidingen voor de bodemprocedure zijn in volle gang. Wij zullen hierover uitgebreid verslag doen zodat ook andere tuinders hier hun voordeel mee kunnen doen. Het is duidelijk dat Ton, John en Peter voor dwaling gaan aangaande de vaststellingsovereenkomst. Nu de intenties van Interpolis en Rabobank duidelijk zijn geworden, willen de broers  volledige compensatie voor alle geleden schade.

Inmiddels heeft Rabobank middels Niek V. laten weten dat de bank haar positie aangaande de opzegging van het krediet aan het heroverwegen is (bijlage 9.). Dit al een paar uur na bekendmaking van het vonnis. Wij betreuren het ten zeerste dat klaarblijkelijk dit soort geldverslindende procedures nodig zijn om Rabobank in beweging te krijgen. De Stichting staat immers een kostenbesparend overlegmodel voor. Helaas geldt dat niet voor alle partijen….
 
Wordt vervolgd!