GEZOCHT: voormalig bankmedewerkers afdeling bijzonder beheer en/of zakelijke financieringen die (indien gewenst anoniem) hun ervaringen en visie met de stichting willen delen. U kunt contact met ons opnemen via het contactformulier of info@bankenboeven.nl

UPDATE 2 dossier Rabo-Interpolis "Uit de brand.. in de brand" Glashelder?!

UPDATE 2 dossier Rabo-Interpolis "Uit de brand.. in de brand" Glashelder?!
Type
boeven
Datum
14 sep 2016
Bank
(vestiging )
Aangever
"Bevrijd van het juk van de Rabobank"
 
Het vervolg van het verhaal van de broers Ton, John en Peter... eerdere publicaties: "Uit de brand.. in de brand.. Glashelder?!" en de eerste update.

En toen werd het maandag… Ook voor de gebroeders De Boer in Asten. De eerste maandag in hun leven bevrijd van het Rabobank juk. Geen angst meer voor dubieuze acties aangevuurd door Reijnders Advocaten uit Eindhoven in de persoon van Niek Verhoeven om precies te zijn.
 
De herverzekering van het bedrijf was al een aantal maanden een voldongen feit. De herfinanciering werd vorige week woensdag (7 september jl.) bezegeld met een handtekening bij de notaris.
 
Na de felle brand en zeer moeizame afwikkeling van de schade door Interpolis werd het bedrijf van de gebroeders De Boer andermaal zwaar beschadigd, nu door het noodweer wat op donderdag 23 juni over de regio trok. Compleet verbluft door de omvang en de intensiteit van het noodweer en de schade welke deze tot gevolg had werd contact gezocht met de verzekeringsmaatschappij. Gelukkig werd Ton, John en Peter dit keer een martelgang, zoals zij kenden met Interpolis, bespaard. Zij hadden immers eerder dit jaar hun verzekeringen overgezet naar "Deutsche Gartenbau Versicherung". Het verschil in de benadering en behandeling tussen deze maatschappij en Interpolis kan niet groter zijn…
 
Daags na de hagelschade stond een vertegenwoordiger van de verzekeraar op de stoep om samen met de broers de schade te inventariseren. Op zaterdag kwam zelfs een delegatie uit Wiesbaden (hoofdkantoor) naar het bedrijf in Asten om de schade te bekijken. Dit keer niet met een gifbeker maar met 2 flessen uitstekende wijn om de pijn te verzachten. Waarom kunnen Duitsers wel dit fatsoen opbrengen en Nederlanders niet? In plaats van de zaak verder op de spits te drijven zoals Rabobank deed, werd de zaak juist verder gedeëscaleerd. Dit keer waren het geen loze beloftes, maar keiharde toezeggingen die allemaal stipt werden nagekomen.
 
De enorme schade die de hagelbui heeft aangericht staat buiten kijf. Juist op zo'n moment ga je ervan uit dat een bank zijn positie begrijpt. In plaats van de broers De Boer een handreiking te doen om erger te voorkomen na de schade door de brand, ging de Rabobank via Reijnders Advocaten juist verder met het bedrijf en de broers De Boer kapot te maken. Nu hebben wij al het nodige gezien en meegemaakt maar wat we hier aantroffen sloeg wat dat betreft toch wel alles. Nimmer is op deze wijze blijk gegeven van een meer zinloze inzet van middelen teneinde een conflict te beslechten. Helaas hebben wij al meer voorbeelden van deze werkwijze van Reijnders Advocaten mogen  aanschouwen; een nieuwe publicatie volgt op korte termijn.
 
Afgelopen week viel ons oog op een publicatie in  de uitgave “Dichterbij” van Rabobank Peelland zuid (bijlage 1.). In deze uitgave werd een interview gepubliceerd met de heer Jan van Dijk, directievoorzitter Rabobank Peelland zuid onder het kopje “hartverwarmend”. Nou dat was het zeker. Het is best wel lastig om dit soort artikelen tot je te nemen nadat je zo ongeveer alles hebt meegemaakt wat precies in de andere richting wijst. Het is ons dan ook volstrekt onduidelijk wat de toegevoegde waarde van dit soort publicaties is. Gelet op het grote aantal gedragingen van de Rabobank met haar partners tegen gebroeders De Boer moet hier iets anders aan de hand zijn. Hoe ver de invloed van de bank reikt is wel duidelijk geworden de afgelopen tijd. We hebben enorm veel respect voor deze ondernemers; hoe zij het hoofd hebben geboden aan alles wat op hun pad is gekomen. De periode van betrekkelijke rust die nu is aangebroken zien we dan maar als een beloning voor geleverde arbeid. Eindelijk zijn zij verlost van alle negatieve invloeden op hun bedrijf en kunnen zij na jaren weer gaan ondernemen en dus geld verdienen. Alle verhalen, voorbarige conclusies en veronderstellingen van Niek Verhoeven ten spijt, het is gewoon een goedlopend bedrijf, dat wordt geleid door gedreven professionals. Opmerkingen over rentabiliteit hebben, denk ik, meer betrekking op de bank zelf dan op gebroeders De Boer. Het risico bleek ook wel mee te vallen gegeven het feit dat De Boer uiteindelijk zelfs nog kon kiezen uit de aanbiedingen.
 
Terug naar het artikel in de uitgave “Dichterbij”. Het is de vraag welke objectiviteit aan dit artikel kan worden toegekend of met welk doel dit artikel in de wereld is geholpen. One-liners als “met mijn voeten in de klei” toen het noodweer losbarstte, wellicht op de golfbaan, tuinders stonden voornamelijk in het glas. Wat bij De Boer nog niet kapot was, nou daar wist de bank wel raad mee blijkens de mail van Niek Verhoeven. Op vrijdag 24 juni verstuurt de Boer een mail naar de bank (bijlage 2.). De inhoud spreekt voor zich. Op 1 juli volgt het antwoord van Niek Verhoeven (bijlage 3.). Ook deze inhoud spreekt voor zich. Niek maakt wat opmerkingen over “helpende hand” en wat niet meer. Feitelijk is alleen van belang dat Niek de opzegging van de financiering per 14 september 2016 herhaalt. Verder wil Niek ook nog een hele waslijst aan stukken hebben alvorens de bank, eventueel, zou willen nadenken over het opschorten van de inperkingen op het krediet. Kort en goed, als de Boer per juli de lijst met stukken moet gaan aanleveren en de opzegging gehandhaafd blijft per 14 september, een termijn van 7 weken, wie zit er dan wie voor de gek te houden? De Rabobank maakt veel reclame voor de “hypotheek binnen een week” toch heb ik het gevoel dat dat geen betrekking zou hebben op dit dossier. In ieder geval heeft Rabobank nooit de moeite genomen om na de hagelschade poolshoogte te komen nemen op het bedrijf.
 
Na de oorverdovende stilte vanuit de Rabobank kreeg De Boer op 27 juni jl. via de ZLTO de volgende mail binnen (bijlage 4.). Directievoorzitter Jan van Dijk kondigde een 4 punten plan aan die de gevolgen van de schade voor getroffen ondernemers zou moeten beperken. De Boer wenste hiervan gebruik te maken, echter naar later bleek gold dit niet voor hun. De lijst met gedragingen met een vraagteken van de Rabobank wordt langer en langer en niemand schijnt dit een halt te willen toeroepen.
 
Zo zouden we nog veel meer voorvallen willen en kunnen beschrijven en documenteren maar het leidt alleen maar af van dat waarom het gaat. Één aspect willen we nog wel naar voor halen en dat is de rol van de Gemeente in dit dossier in het kader van de BBZ. De BBZ regeling is van toepassing op ondernemers die tijdelijk moeilijk zitten. Belangrijk is dat een onderneming een toekomstperspectief moet hebben. De BBZ heeft in het geval van De Boer een 2e hypotheekrecht. Omdat de BBZ een deel van de bestaande lening van de Rabobank heeft overgenomen, stelt de BBZ een aantal eisen. Een van die eisen was dat de Rabobank geen verdere inperkingen van het krediet zou doorvoeren en dat voor een periode van 10 jaar, zijnde de looptijd van de BBZ lening (bijlage 5.). De Rabobank bleek deze overeenkomst niet meer te kennen danwel naast zich neer te leggen. De BBZ is geen commerciële instelling maar een uitvoerend orgaan van de overheid. Met belastinggeld wordt dus zogezegd een deel van de Rabobankfinancering afgelost. Het kan toch niet de bedoeling zijn dat de belastingbetaler indirect mee moet betalen aan de verliezen van de Rabobank, zeker waar het die dossiers betreft waarin de bank streeft naar een beëindiging van de relatie en dus in veel gevallen het bedrijf. Meer concreet heeft de stichting meermaals aangedrongen op een gesprek met de uitvoerders van deze regeling. Tijdens de twee gesprekken die wij mochten hebben is veel duidelijk geworden. In eerste instantie hebben we gesproken met wethouder Dhr. Huismans en een beleidsmedewerkster. Tot onze stomme verbazing begon Dhr. Huismans het gesprek met de mededeling dat hij zich niet had kunnen voorbereiden op het gesprek. Daar moesten we dan maar begrip voor opbrengen. Niets van de problematiek was de man bekend. Het was slecht wachten op een muizenholletje in het gesprek om vooral maar te betogen dat het allemaal snor zat met de BBZ regeling en de bank. Uit de door hem gedane “voorstellen” bleek eens te meer dat de problematiek niet bepaald in het centrum van zijn activiteiten stond. Zonde van de tijd en de rit was de conclusie maar zeker iets om in de toekomst uit te zoeken.
Het daaropvolgende gesprek werd gehouden in Helmond. Dit keer werd gesproken met Dhr. Van Haaren en Mw. Pauwels. Dhr. Van Haaren was zichtbaar zenuwachtig. Hij kwam snel uit de startblokken en begon wat te blazen over integriteit of zoiets. Na 20 minuten was het “gesprek” wel gevoerd. Kansloos, we hebben hem niet kunnen betrappen op één steekhoudend argument. Een zeer bijzonder gevoel maakte zich van ons meester, temeer daar we soortgelijke gevallen reeds eerder zijn tegengekomen.
 
In de aanloop naar de herfinanciering moest Rabobank nog even een boete incasseren van ruim € 4.000,--. Ook had zij zich vergist in een aflossinkje meer of minder, nog eens € 4.000,-- en in totaal dus € 8.000,--. Dit zijn geen foutjes! Onder verwijzing naar een eerder vonnis koos Rabobank dan toch maar eieren voor haar geld, blijkens haar schrijven d.d. 9 september jl. (bijlage 6.). Van Niek Verhoeven hebben we trouwens niet meer gehoord in de afloop. Hoe dan ook, De Boer kan verder, sterker De Boer gaat verder, gesterkt door het feit dat hun leven niet meer in het teken staat van de gedragingen van de Rabobank. 
 
Wordt vervolgd!