GEZOCHT: voormalig bankmedewerkers afdeling bijzonder beheer en/of zakelijke financieringen die (indien gewenst anoniem) hun ervaringen en visie met de stichting willen delen. U kunt contact met ons opnemen via het contactformulier of info@bankenboeven.nl

“De pin voor het eigen gewin”

“De pin voor het eigen gewin”
Type
boeven
Datum
09 dec 2016
Bank
(vestiging )
Aangever


Een korte verwijzing naar dit dossier vind u hier en hier...

 “De pin voor het eigen gewin”
 
Ronald Loman (45), secretaris/penningmeester van de stichting “Wij Bouwen Voor Morgen”; enthousiast, vol idealen en goede bedoelingen. Loman was in zijn eerdere beroepsleven altijd nauw betrokken bij bouwprojecten, geheel in lijn met zijn opleiding als bouwkundige. Ron Vuur (67) heeft veel ervaring in de ICT en had vernieuwende ideeën voor duurzame  ICT en energie. Loman een uitstekend netwerk en een grote drive. Loman en Vuur zagen de kans van hun leven in de vorm van deze stichting, althans daar waar het haar doelen betrof. De stichting stelde zich ten doel vastgoed, energie en ICT te verduurzamen. Op 12 november 2010 werd de stichting opgericht. Het bestuur bestond uit 3 man, te weten Ronald Loman, Ron Vuur en Jan G. Jan G. werd benoemd als voorzitter.


(Foto: Willem Hoogendoorn. Van links naar rechts: Ron Vuur, notaris, Ronald Loman en Jan G.)

Jan G. had een gerenommeerd Architectenbureau in Amerongen, was eigenaar van bouwadviesbureau Archisupport, deken van BNA (Bond Nederlandsche Architecten), was Voorzitter Raad van Commissarissen Rabobank Utrechtsche Heuvelrug en was lid van de Integriteitscommissie Bestuurlijke Verhoudingen binnen Rabobank Nederland. Schitterende kwalificaties, zoveel was duidelijk. Tevens trad Jan G. op als financier van de stichting. Zijn kunde, ervaring, netwerken en kapitaal zouden de stichting ver naar voren katapulteren was de gedachte. De heren Loman en Vuur hadden nooit verwacht dat ze met dit potentieel financieel zo de boot in zouden gaan.
 
Inmiddels was het 2011 geworden. Naast de stichting was tevens een coöperatie opgericht, ook “Wij bouwen Voor Morgen” genaamd. Het bestuur van de coöperatie bestond uit dezelfde mensen, echter aangevuld met Mw. Diny Wijnmaalen, actief in de Ledenraad van Rabobank Rijn en Veenstromen. Wijnmaalen onderhield goede contacten met de Rabobank, investeerders en lokale bouwbedrijven. Wijnmaalen was binnen de stichting actief geweest als adviseur. Door de goede klik was een bestuursfunctie binnen de coöperatie een logisch vervolg.
 
Inmiddels hadden de activiteiten zicht op een behoorlijke omvang. Hierdoor ontstond er een additionele behoefte aan werkkapitaal. Gelet op het kortstondige bestaan van de coöperatie leek het Rabobank Rijn en Veenstromen zinvoller het krediet te verstrekken aan de stichting. Opvallend is daarbij dat het krediet ad 50.000 euro gedekt wordt door 3 borgstellingen van 12.500 euro, dus 37.500 euro. Wij gaan ervan uit dat de Rabobank zich te laat realiseerde dat Wijnmaalen geen bestuurder was van de stichting.
 
Inmiddels werd duidelijk dat de bouwsector ongemeen hard geraakt werd door de crisis. Van nieuwbouw, renovatie tot en met de utiliteitsbouw, alles kwam zo ongeveer tot stilstand in die tijd. Ook bleven de architecten niet gespaard. Als gevolg hiervan gaf Jan G. aan in bestuursvergaderingen dat zijn mogelijkheden met betrekking tot het financieren van de stichting beperkt werden. Al deze bestuursvergaderingen werden goed gedocumenteerd door het opmaken van door alle bestuursleden ondertekende notulen.
 
Door alle ontwikkelingen liepen de spanningen in de stichting en de coöperatie erg op. In het kader van de kostenbeheersing stelde Jan G. voor om de administratie te gaan verzorgen. Hiervoor zou hij een van de medewerkers van zijn bedrijven inzetten. Jan G. ging voortvarend te werk, althans zo leek het. Hij nam de gehele administratie mee, inclusief alle notulen van de bestuursvergaderingen en de bankpas 7645 t.n.v. R.G. Loman. Volgens de Algemene Voorwaarden van Rabobank is het niet toegestaan bankpassen over te dragen. Tevens was in de statuten opgenomen dat er sprake was van een gezamenlijke bevoegdheid. Met andere woorden, voor bijvoorbeeld betalingen waren minimaal 2 handtekeningen nodig.
 
Op 6 juni 2011 heeft een Rabobank medewerker de stichting erop gewezen dat het niet correct is dat een mede-bestuurslid betalingen doet met een bankpas die niet op zijn naam staat. Loman en Vuur, bestuurders van de stichting, spraken vervolgens Jan G. (voorzitter en hierdoor ineens penningmeester geworden!) erop aan dat hij betalingen heeft verricht met een bankpas die niet op zijn naam stond. De combinatie voorzitter en penningmeester is bestuurlijk niet toegestaan bij 3 bestuursleden. Ook was hij niet bevoegd om zelfstandig überhaupt betalingen te verrichten en de rol van penningmeester op zich te nemen.  Op 10 juni 2011 heeft Jan G. het bewuste gesprek, hevig geëmotioneerd verlaten. Doordat hij weigerde de bankpas terug te geven, is Loman in een ultieme poging zijn pas terug te krijgen ’s avonds naar Jan G. zijn woonhuis gereden. Helaas was niemand thuis; althans de deur werd niet opengedaan. Daarna is in overleg met onder meer een adviseur besloten de bankpas te laten blokkeren.
 
Op dinsdagochtend 14 juni 2011 heeft Jan G. contact opgenomen met de Rabobank Rijn en Veenstromen. Hij beklaagde zich dat de bankpas geblokkeerd was en dat hij dus geen betalingen kon verrichten. Jan G. wilde weten wat er aan de hand was. De medewerker van de bank heeft gezegd dat de pas geblokkeerd was. Jan G. voorzitter Raad van Commissarissen Rabobank Utrechtse Heuvelrug (!) en lid van de Integriteitscommissie Bestuurlijke Verhoudingen Rabobank Nederland liet het er niet bij zitten.
 
Wat er nou precies gebeurd is weten we nog steeds niet. Wel bleek op 22 juni 2011 dat er 7.351 euro was gestort naar Malijn B.V. Malijn B.V. is een entiteit van Guido B., voormalig directeur ANWB Media Groep. Guido is  een bevriende relatie van Jan G. Voorts heeft Jan G. het bestaanbaar gemaakt om in dezelfde moeite een bedrag van 35.000 euro over te maken naar zijn eigen rekening, althans die van zijn entiteit. Op 14 juni 2011 is een schrijven verzonden aan G.  Op 15 juni 2011 heeft vervolgens een vergadering plaatsgevonden. Hoe hardleers Jan G. is, blijkt uit de boeking van 1.880,20 euro aan Drukkerij Domstad. Op 16 juni heeft hij dus gewoon “nog” een betaling verricht wat uitdrukkelijk verboden was. En dat in zijn verschillende rollen binnen de Rabobank.
 
Maar het kan zelfs nog gekker. Op 20 juni 2011 heeft vervolgens een bestuursvergadering plaatsgevonden. Jan G. heeft daarbij zijn ontslag als bestuurder ingediend. Tevens heeft hij de administratie teruggegeven. Saillant detail daarbij is dat de voorheen door alle bestuursleden getekende bestuursverslagen ontbraken. Als een volleerd, doorgewinterde “Rabobankier” blijft Jan G. ontkennen dat hij deze verslagen heeft achtergehouden.
 
Inmiddels is het 30 juni 2011 geworden en hebben Loman en Vuur advocaat Blindenbach ingeschakeld. Omdat de Rabobank uiteraard iedere verantwoordelijkheid ontkent, werd het tijd zwaarder geschut in stelling te brengen. Op 30 juni 2011 zijn Loman, Vuur en Jan G. door Ruud van der V. toen directeur Rabobank Rijn en Veenstromen, tegenwoordig directeur Rabobank Westland (u weet nog wel….) op het matje geroepen. Naast Ruud van der V. was Ron J. (Manager Bijzonder Beheer), aanwezig. Jan G. was zoals verwacht de grote afwezige. Uit de mail van Ron J.  d.d. 1 juli 2011 blijkt dat de bank uiteraard geen schroom en/of blaam kent. Zij gingen zelfs de relatie met de stichting heroverwegen alsmede de borgen “informeren”.
 
Maar het gaat verder. Rabobank wijkt voor geen meter. De sfeer is grimmig. Zo grimmig zelfs dat, de advocaat van Loman en Vuur dit expliciet noemt in zijn klacht aan Rabobank Nederland, verwoord in het schrijven d.d. 30 september 2011. Ruud van der V. stelde dat hij het onacceptabel vond dat Loman en Vuur de bank aansprakelijk stelde voor hun schade. Indien Loman en Vuur niet zouden inbinden zou hij het wel even afprocederen… En zo geschiedde. Rabobank bediende zich hierbij van Advocatenkantoor DKA te Doesburg. Inmiddels was ook duidelijk geworden dat Rabobank Rijn en Veenstromen, buiten het zicht van de stichting, de zaak met haar gewaardeerde moraalridder, naar eigen zeggen “President Commissaris” Jan G. tegen finale kwijting heeft geschikt voor 12.500 euro. Dus, 35.000 euro boeken naar eigen rekening, koop je klaarblijkelijk binnen Rabobank af voor 12.500 euro. Een vervolgopmerking komt in ons op….
 
Op 30 september 2011 kwam dan de verlossende mail van Rabobank binnen dat de financiering werd opgezegd en of de stichting het openstaande bedrag ad 48.497,74 euro wilde voldoen. Dat ging dus niet lukken. Advocaat Berrevoets, DKA Advocaten, werd klaarblijkelijk op het dossier gezet om namens de bank de borgen Loman en Vuur in privé wel even een kopje kleiner te maken. Ruud van der V. hield dus wel woord.
 
Zoals u kunt opmaken uit het vonnis verliep e.e.a. een beetje anders dan Rabobank zich had gewenst. De rechter was vrij duidelijk in zijn vonnis. Althans dat zou je denken. Rabobank wordt dus in het ongelijk gesteld. Je zou denken dat het dan op de weg ligt om toch eens te gaan praten met de heren Vuur en Loman. Maar nee, een hoger beroep lijkt de meer geëigende weg te zijn. Ook in hoger beroep blijkt Rabobank geen poot aan de grond te krijgen en gaat ook deze kwestie verloren zoals blijkt uit het vonnis d.d 11 november 2014. De rechter heeft het vonnis zelfs verder aangescherpt.
 
Ondanks het vonnis is Vuur inmiddels door al zijn problemen onder de vleugels gegaan van de WSNP. Loman vecht door. Door alle problemen en de stichting die vleugellam is geworden, verkeert ook Loman in grote financiële problemen. In de slipstream van dit debacle gaat ABN AMRO waarschijnlijk voor 60.000 euro het schip in, ING kost het waarschijnlijk 10.000 euro en heeft de fiscus een bedrag moeten afschrijven van 6.000 euro Deze lijst is zeker niet limitatief. Op basis van de vonnissen wenst Rabobank niet haar verantwoordelijkheid te nemen. Waarom ook?!
 
Wordt vervolgd!