GEZOCHT: voormalig bankmedewerkers afdeling bijzonder beheer en/of zakelijke financieringen die (indien gewenst anoniem) hun ervaringen en visie met de stichting willen delen. U kunt contact met ons opnemen via het contactformulier of info@bankenboeven.nl

"Rabobank begrijpt het niet"

Foto "Rabobank begrijpt het niet"
Bron: FD

Rabobank ging na een aanvankelijke weigering alsnog akkoord met compensatie voor mkb’ers die rentederivaten hadden aangeschaft. Een reconstructie.

Meerdere keren heeft hij dinsdag en woensdag met Jeroen Dijsselbloem gebeld. Wiebe Draijer probeert begrip te kweken voor zijn standpunt bij de minister van Financiën. Maar keer op keer zegt Dijsselbloem hem dat een 'njet' van de Rabo tegen de voorliggende oplossing voor het rentederivatendossier slecht is voor de reputatie van de Rabo. En slecht voor het vertrouwen in de bankensector. En dat vertrouwen is zeven jaar na de kredietcrisis nog altijd fragiel, om niet te zeggen afwezig.

De deur gewezen

De lobbyist van de Rabobank in Den Haag, Walter Annard, is langsgegaan bij de Kamerfracties om uit te leggen waarom de coöperatieve bank als grootverkoper van derivaten bezwaren heeft tegen het zogenoemde herstelkader. Overal wordt hem de deur gewezen. Er is geen enkele behoefte het Rabo-verhaal aan te horen.Wiebe Draijer (Foto: Gerard Til/HH)Waarom luistert niemand?

Draijer begrijpt het niet. Waarom wil niemand naar zijn inhoudelijke argumenten luisteren? Waarom gaat het alleen maar over reputatie? Waarom wil niemand horen hoe onrechtvaardig het plan is? Er is niets mis met derivaten voor het mkb. En het is ronduit belachelijk om gratis geld uit te delen aan mensen die geen schade hadden geleden. In de agrarische vakpers — de traditionele achterban van de coöperatieve bank — spreken ze er schande van. Hebben ze in Den Haag wel door wat voor schade dit herstelplan aanricht? Op deze manier kan Rabo mkb'ers in de toekomst geen maatwerk meer leveren. Door een blanco cheque is er de komende jaren minder geld beschikbaar voor kredieten aan het midden- en kleinbedrijf. En is een grote groep leden die rekenen op het dividend van hun ledencertificaten de dupe van het geluk van een kleine club swapeigenaren.

AFM veranderde van gedachten

Draijer en zijn medebestuurder Rien Nagel zijn ervan overtuigd dat Rabo de meeste dossiers op orde heeft. Ze waren december vorig jaar bijna klaar toen de AFM plots van gedachten veranderde en zei dat een commissie van Drie het probleem maar moest oplossen. Slechts in een minderheid van de contracten zijn er fouten gemaakt, vindt de top.

Recente uitspraken van rechters sterkt Draijer en Nagel in hun oordeel. Ze zijn trots dat ze principieel durven te zijn na de moeilijke jaren sinds de Libor-crisis, dat de discussie niet over de kosten ging (ook al liepen die in de berekeningen steeds verder op) en vertrouwen erop dat de andere banken dezelfde afweging maken in hun oordeel over het herstelplan van de commissie.

Geen overleg toegestaan

De betrokken banken mogen gedurende de periode dat de commissie van Drie een herstelplan schrijft niet met elkaar overleggen. Belachelijk, vindt Draijer, want de politiek heeft het met de benoeming van de commissie van Drie tot een sectorprobleem gemaakt. Waarom zou de sector dan niet met elkaar mogen overleggen hoe tot een verstandige oplossing te komen?

Gelukkig heeft hij de commissie kunnen overtuigen om de zin 'derivaten zijn niet geschikt voor het mkb' te schrappen uit de conceptversie die op 31 mei werd verstuurd. En is het woord 'compensatie' vervangen door het juridisch minder gevoelige 'coulance'. Dat er een maximum op de coulance is gezet van een ton per persoon doet niets af van het principiële punt. Draijer voelt zich ook gesterkt na gesprekken met zijn commissarissen en met de vertrouwenscommissie, die namens de leden regelmatig wordt bijgepraat. Een enkeling waarschuwt voor reputatieschade, noemt de renteswaps de 'woekerpolis-affaire' van de bankensector en pleit ervoor om er een punt achter te zetten voordat de naam van Rabo weer door het slijk gaat.

Twee persverklaringen

Als op donderdag 30 juni het definitieve voorstel van de commissie van Drie op het bureau van Draijer landt, overlegt hij met zijn bestuur, commissarissen en juristen. Er wordt het weekeinde wat gemaild en gebeld met de commissie om enkele onduidelijkheden in de bijlagen verduidelijkt te krijgen. Er worden twee persverklaringen opgesteld: een Ja en een Nee. Als het aan Draijer en zijn team ligt, wordt het een principieel nee. Hij schrijft vrijdag ook een brief aan Dijsselbloem waarin hij zijn bezwaren tegen het voorstel uitlegt.

Draijer krijgt geen bedenktijd

De bestuursvoorzitter wacht in spanning af wat de collega's bij ING, ABN Amro en SNS Bank doen. In de loop van de maandag hoort hij tot zijn verbijstering dat die akkoord zijn met het voorstel. De wereld ziet er door de opstelling van de collega's plots heel anders uit. Rabo staat straks vol in de schijnwerpers, eenzaam. Wat nu? Draijer wil bedenktijd, maar die komt er niet. Dinsdagochtend zal de commissie het voorstel openbaar maken en moeten de banken kleur bekennen. Een derde persbericht wordt maandag in grote haast gecomponeerd. Rabo gaat het voorstel voorleggen aan zijn leden, zoals dat hoort bij diens coöperatieve structuur. Het bestuur denkt daarvoor enkele weken nodig te hebben. Maar een dag later — na het lezen van alle media — beseffen ze dat ook die tijd er niet is.

Plan wordt alsnog omarmd

Het bestuur komt bijeen, rekent de kosten nog eens door en schrijft een nieuw voorstel voor commissarissen en de vertrouwenscommissie van de leden. Die laatste gaat woensdag zonder morren akkoord. Het bestuur krijgt mandaat om alsnog in te stemmen met het herstelplan. Ook de commissarissen steunen unaniem het voorstel om het herstelplan te omarmen. Interne kritiek op de aanpak van Draijer is er nauwelijks. De boosheid richt zich op de politiek die er omwille van de kiezersgunst een maatschappelijk probleem van heeft gemaakt, terwijl het gaat over enkele tientallen mkb-klanten die niet goed zijn bediend.

De Rabo gaat overstag, contre coeur.

Deze reconstructie is mede tot stand gekomen op basis van gesprekken met betrokkenen.